سوخو 34 بدون نیاز به سوختگیری به آمریکا خواهد رسید!
سوخو 34 یک مزیت اصلی دارد که باعث میشود روسیه نیازی به هواپیماهای سوخترسان نداشته باشد. هواپیمای رزمی «سوخو‑۳۴» توان دارد بدون بهرهگیری از عملیات تزریق سوخت در ارتفاع، مسافتی فراتر از ۴۹۰۰ مایل را پشتسر بگذارد و بهعنوان یکی از بلندپروازترین جتهای نظامی فعال جهان شناخته میشود؛ بهطوریکه مسیر میان پایتخت روسیه و شهر واشینگتن را مستقیماً طی میکند.
در دوره نبرد جهانی دوم، رهبر آلمان نازی رؤیای حمله هوایی به خاک آمریکا را در سر میپروراند، اما محدودیتهای فناوری آن عصر چنین برنامهای را غیرقابل انجام میساخت. با پیشرفتهای امروزی، عبور از پهنههای بینقارهای به واسطه سوختگیری هوایی پدیدهای متداول شده است؛ با این وجود، «سوخو‑۳۴» روسی از نظر توان پیمایش، موردی کمنظیر بهشمار میآید. این هواپیما که سازمان ناتو آن را با لقب «فالبَک» معرفی میکند، میتواند فاصله تقریبی ۴۸۶۷ مایل بین مسکو و منطقه پایتخت ایالات متحده را بدون استفاده از هواگردهای پشتیبان سوخت طی کند؛ ویژگیای که آن را از بسیاری از نمونههای غربی متمایز میسازد.
راز دستیابی سوخو‑۳۴ به فاصلهپیمایی قابلتوجه، در طراحی بزرگجثه و ساختار حجیم آن پنهان است. این هواگرد با طولی نزدیک به ۲۳ متر و دهانه بالی حدود ۱۵ متر، فضای داخلی وسیعی برای نگهداری حجم زیاد سوخت فراهم میکند. هرچند این جت اساساً برای مأموریتهای نهچندان طولانی در نظر گرفته شده، اما با افزودن سه مخزن خارجی مدل PTB‑3000، میزان سوخت قابل حمل بهطرز آشکاری افزایش مییابد. هر مخزن تقریباً ۳ هزار لیتر سوخت اضافی را به سامانه داخلی انتقال میدهد و مجموعه این افزایشها باعث میشود برد انتقالی آن به حدود ۴۹۷۱ مایل، یعنی نزدیک ۸ هزار کیلومتر، ارتقا پیدا کند.
در فضای نبردهای هوایی امروز، این هواگرد روسی از نظر توان پیمایش مستقل در میان جتهای رزمی، جایگاهی بیهمتا دارد. برای مقایسه، کافی است بدانیم نمونه آمریکایی با بیشترین برد، یعنی مدل F‑35C، در حالت بدون سوختگیری تنها حدود ۱۳۸۱ مایل را طی میکند. گرچه امکان تزریق سوخت در آسمان میتواند این نقیصه را برطرف کند، اما سوخو‑۳۴ در مأموریتهایی که بدون همراهی تانکر انجام میشوند، از لحاظ برد عملیاتی برتری محسوسی دارد.
این مزیت زمانی چشمگیرتر میشود که این پرنده به پیشرانهای مدرن AL‑51F ــ طراحیشده برای نسل بعدی جنگندههای روسی ــ مجهز شود؛ موتوری که مصرف سوخت را کاهش داده و عملکرد پرواز دوربرد را به حد یک هواپیمای تهاجمی استراتژیک با قابلیت عبور از قارهها ارتقا میدهد. بر پایه چنین ویژگیهایی، روسیه این مدل را بهعنوان یکی از اجزای کلیدی ناوگان هوایی خود در مأموریتهای برد بلند نگه خواهد داشت.
